CoreCP

Besmette bestanden en de websitecache

Twee dingen die naast elkaar leven op een server die op malware scant en pagina's cachet: wat de scanner in jouw bestanden vond, en hoe je de cache van jouw website leegt als een wijziging niet doorkomt.

Geschreven voor: Klant, Reseller, Beheerder

Twee dingen die naast elkaar leven op een server die op malware scant en pagina's cachet: wat de scanner in jouw bestanden vond, en hoe je de cache van jouw website leegt als een wijziging niet doorkomt.

Voor geen van beide is een supportticket nodig.

Wat de scanner vond

Servers met de CoreCP-malwarescanner bewaken doorlopend de documentmap van elke website en elke mailbox-opslag. Zodra een bestand op een bekende signature past, wordt het opgeschreven als vondst: het pad, waarom het matchte, en wat er sindsdien mee gebeurd is.

Je ziet alleen je eigen paden. Een andere klant op dezelfde server ziet die van hem, en jullie zien elkaars bestanden niet — de server leidt de eigenaar van een bestand af uit zijn eigen administratie van jouw account, niet uit een naam die de scanner opschreef.

De lijst lezen

corectl cpguard detections --account <jouw-account>
ID      ACCOUNT      REASON       STATUS        PATH
1041    demo         virus        found         /home/demo/domains/voorbeeld.nl/public_html/x.php

De kolommen:

kolomwat het betekent
Reasonvirus (bekende signature), suspicious (ziet eruit als versluierde code), binary (een uitvoerbaar bestand waar er geen hoort)
Statusfound — er is nog niets mee gedaan · quarantined — apart gezet · disabled — staat er nog, maar de webserver kan er niet meer bij · deleted · cleaned — het kwaadaardige deel is verwijderd en het bestand is bewaard

Met --status open zie je alleen de vondsten waar nog niemand iets mee deed.

Er iets mee doen

corectl cpguard act quarantine --id 1041 --account <jouw-account>

Vier acties, oplopend in hoe onomkeerbaar ze zijn:

  • Quarantaine — het bestand gaat uit je website naar de eigen opslag van de scanner. Je site serveert het niet meer. Dit is de actie voor als je het niet zeker weet: hij is terug te draaien.
  • Terugzetten — zet een bestand in quarantaine terug op zijn plek. Gebruik dit als de scanner zich vergiste in een bestand dat je herkent.
  • Uitschakelen — laat het bestand staan en maakt het onleesbaar. Handig als iets anders op de site verwacht dat het pad bestaat.
  • Verwijderen — weg. Er is geen ongedaan maken en er is geen kopie: maak eerst een back-up als het bestand er misschien toe doet.
Over vals-positieven. Een geminificeerde JavaScript-bibliotheek en een ingepakte malware-dropper lijken op elkaar voor een signature-scanner. Herken je het bestand en weet je waar het vandaan komt, zet het dan terug — en wordt het elke week opnieuw gemeld, vraag je provider dan het pad op de witte lijst te zetten in plaats van het elke keer terug te zetten.

Na het opruimen

Vraag een verse scan van je eigen ruimte, zodat de lijst klopt met hoe het nu is:

corectl cpguard scan start --account <jouw-account>

Een scan van een heel account duurt enkele minuten en loopt op de achtergrond. Eén website is sneller:

corectl cpguard scan start --domain voorbeeld.nl

De cache van een website legen

Servers met LiteSpeed bewaren een kopie van pagina's die ze al gebouwd hebben, zodat de volgende bezoeker er een krijgt zonder het werk. Daarom komt een wijziging soms niet door: je kijkt naar de kopie.

corectl litespeed purge voorbeeld.nl --account <jouw-account>

Het antwoord zegt hoeveel er weg is:

purged the LSCache for voorbeeld.nl: 214 file(s), 3.1 MB

Er gaat niets verloren. Het eerstvolgende bezoek aan elke pagina bouwt hem opnieuw — die ene is iets trager, alle bezoeken daarna niet.

Wanneer je dit gebruikt

  • Na het wijzigen van een template, stylesheet of afbeelding terwijl je de oude blijft zien.
  • Na een plugin- of thema-update, op welk soort site dan ook.
  • Na een wijziging die maar sommige bezoekers zien (een prijs, een banner) en je wilt dat iedereen nú de nieuwe versie heeft.

Wat het niet is

  • Geen WordPress-ding. Dit is de cache van de webserver zelf, dus het werkt net zo goed voor een kale HTML-site of een Laravel-applicatie. Een WordPress-cacheplugin is een tweede cache daarbovenop; de een legen leegt de ander niet.
  • Geen reparatie van een kapotte pagina. Klopt een pagina na het legen nog steeds niet, dan zit het in de code — de cache liet je een correcte kopie van een kapotte pagina zien.
  • Niets voor een schema. Een cache die elk uur geleegd wordt, is een cache waar niemand iets aan heeft.

Op een server die geen van beide heeft

Beide functies hangen af van wat de server draagt. Een server zonder de malwarescanner heeft geen vondsten te tonen, en een server met nginx heeft geen LiteSpeed-cache om te legen — de commando's zeggen dat gewoon, in plaats van te doen alsof. Je provider bepaalt welke servers wat dragen.